ساعت دو نیم بامداد:
ازصدای ناله بچه سه ساله ت از خواب بیدار میشی میبینی بچه تو تب داره میسوزه و اصلا حالش خوب نیست تمام دنیا دوره سرت میچرخه و از شدت نگرانی نمیدونی چیکار باید بکنی!!!
با خودت فکر میکنی: آخه این موقع شب چیکار کنم؟ کجا ببرمش؟خدایا خودت کمکم کن...! یک دفعه یادت میفته که این شهر یه جایی داره که اسمش رو گذاشتن بیمارستان !!
(درسته حتی ویژگی های درمانگاه رو هم نداره اما مسئولین زحمتکش بهش میگن بیمارستان) چاره ای ندارم باید کاری کنم! سریع بچه رو حاضر میکنی تا راهیه به اصطلاح بیمارستان بشی که یا خدا حالا این موقع شب ماشین از کجا پیدا کنم!؟نزدیک هم که نیست پیاده ببرمش!(پیاده نبر که پشیمون میشی) به بچه معصوم و بی گناهت نگاه میکنی و با امیدواری بهش میگی بابایی نگران نباش الان زنگ میزنم به تاکسی تلفنی یه ماشین بیاد بریم!! شماره چندتا تاکسی تلفنی رو میگیری یا جواب نمیدن یا میگن ماشین نداریم!!
خدایا آخه تو این سرما چیکار کنم؟ به کی رو بندازم؟ همسایه ماشین داره !آخه روم نمیشه الان از خواب بیدارشون کنم.شکه نشن نصفه شبی!
می بینی چاره دیگه ای نداری باید همسایه ات رو از خواب بیدار کنی .با هزار شرمندگی این کار رو میکنی و بلاخره با همسایه ات راهیه به اصطلاح بیمارستان آسیابک میشی . همین که حرکت میکنید تق (بالا و پایین میشی) افتادی تو یه چاله بچه بیدار میشه و گریه میکنه به اقای همسایه میگی شرمنده و یکم فحش میدی.
به خیابون اصلی میرسی ...بچه ات تو ماشین از شدت بی حالی دوباره خوابش برده.
خودت هم همش در حال معذرت خواهی از آقای همسایه هستی و توی دلت هزار تا نفرین نثار مرده و زنده مسئولین شهر و صاحب آژانس ها میکنی...
تو همین فکرا هستی که یک دفعه صدا های وحشتناکی تو رو به خودت میاره...
یا حسین! چی شد؟ اینجا کجاست ؟چه خبره؟! مگه اینجا مرکز شهر نیست؟؟
پس این همه سگ اینجا چیکار میکنن؟ بچه که تازه آروم گرفته بود از صدای واق واق سگ هایی که دنبال ماشین افتادن بیدار میشه و از ترس شروع به گریه کردن میکنه..!!
خدایا شکرت که همسایه ام مردونگی کرد و نه نگفت. اگه قرار بود پیاده یا با موتور میومدم الان با بچه ام تیکه تیکه شده بودیم! حالا خدا کنه به ماشین خط نندازن شرمنده همسایه بشم. خلاصه سگ ها تا نزدیک های به اصطلاح بیمارستان دنبال ماشین اومدن و واق واق کردن ...
بعد رسیدن خدایا شکرت که سالم رسیدی .میری داخل و می بینی تو ایستگاه پرستاری دو تا پرستار مهربون نشستن و اماده خدمت هستن.
یکی از اونا مشکل بچه رو میپرسه و بعد میگه رو تخت بخوابونش الان زنگ میزنم دکتر بیاد!! با تعجب میپرسی دکتر بیاد؟ مگه کجاست؟ با مهربونی وصدای خسته اش جواب میده جایی نیست خوابه میاد الان....
الان آقای دکتر میشه پانزده دقیقه!! تو از شدت نگرانی چند بار میری و میگی بچه حالش بدتر شده دکتر چی شد پس؟
بالاخره بعد از یک ربع چشمتون به جمال پف کرده آقای دکتر منور میشه! که در جواب سلام شما با عصبانیت میگه :آخه الان وقت مریض آوردنه؟ تو هم هنگ میکنی و میگی شرمنده از این به بعد قبل از مریض شدن با شما هماهنگ میکنیم و ازتون میخواهیم برامون ساعت خوش تعیین کنید...
خلاصه بچه رو معاینه میکنه و براش دارو مینویسه دفترچه رو میبری به داروخانه بیمارستان که میبینی بسته است و یک کاغذ نوشته که لطفا آهسته در بزنید...خدایا اینجا چه خبره!!!
آهسته در میزنی و بعد چند دقیقه پنجره ای به روت باز میشه و یکی در حال مالیدن چشماش میگه:نسخه ات رو بده
نسخه رو میگیره و زیر نور مهتابی در حال روشن شدن میخونه و میگه هیچ کدومش رو نداریم!! ندارید؟ نه نداریم!! تا میای بگی من چیکار کنم و بابا بچه ام مریضه...پنجره بسته میشه و مهتابی که با هزار جون کردن روشن شده بود سریع خاموش میشه.
میای پیش اون خانم پرستار مهربون و ازش میخوای کمکت کنه و در جواب میگه باید بری از داروخانه شبانه روزی بگیری!!!
بابا بچه ام حال نداره تا من برم و بیام بدتر بشه چی؟کی جوابگو میشه؟ به ناچار با آقای همسایه راهی داروخانه شبانه روزی میشی دوباره اون معذرت خواهی ها و شرمندگی های موقع اومدن رو تکرار میکنی و یکم فحش بحق و به جا میدی.
تو راه همش دعا میکنی که داروخونه بسته نباشه. به داروخونه میرسی و با باز بودنش یه چراغ امید ته دلت روشن میشه، نسخه رو با هزار تا تشکر از داروخونه میگیری و نگاه میکنی ببینی چه دارویه که داروخانه تنها بیمارستان شهر اونا رو نداشته:
آمپول دگزامتازون
آمپول بتامتازون
شربت کتوفین
شربت ایبوپروفن
خدایا شکرت فکر میکردم بچه ام چه درد و مرضی داره که دارو هاش پیدا نمیشه...اینا که همش داروهای یه سرماخوردگی ساده است و قدیم تو بقالی سر محلمون هم پیدا میشد.
با یه لبخند تلخ و یکم فحش کاری برای اروم شدنت دوباره با معذرت و تشکر از همسایه راهیه بیمارستان میشی.
تو راه دوباره سگ ها رو میبینی که دنبال ماشین می کنند، تو هم از توی ماشین یه چخه ای میکنی دوباره فحش کاری
به بیمارستان میرسی، آمپول های بچه رو میزنن و راهی خونه میشی این دفعه از ترس اینکه بچه از صدای سگ ها از خواب نپره و شکه نشه اجازه نمیدی بخوابه...
به خونت میریسی و با تشکر و صدتا معذرت خواهی از همسایه وارد خونه میشی. به بچه ات که خوابیده نیگاه میکنی و میگی چه غلطی کردیم توی این شهر بدنیا اومدیم و زندگی میکنیم.
سخنی با شورای محترم شهر:
شوراییون عزیز تا حالا صدای این سگ ها به گوشتون نرسیده که اقدامی بکنید؟ آقای سعادتی یادمه روز اربعین تو مسجد صاحب الزمان فرمودید:
که منتظریم تا جلسه شورای تامین شهرستان برگزار بشه و مجوز شلیک بگیریم! جلسه هنوز برگزار نشده؟ یا تفنگ گیر نیاوردید شایدم تفنگ دارید گلوله پیدا نمی کنید؟ یا نکنه رفتید پیش شهردار همش وقتتون صرف خوردن چایی شده!؟!؟!؟
بابت زحمات همه تون ممنونیم .میدونیم شما هم در تنگنا هستید و بیکار نشسته اید
میدونیم بابت جایگاه CNG چه سختی هایی کشیدید. میدونیم دیگر مسئولین با شما همکاری های لازم را ندارند اما اگه اتفاقی برای کسی بیفته چه کسی پاسخگو میشه؟
و دیگر اینکه ما از شما به عنوان نماینده مون توقع به جایی داریم که کمی به بیمارستان آسیابک رسیدگی کنید.
میدونم جز وظایف شما محسوب نمیشه اما این وظیفه شماست که کمبودهای شهر را به مسئولین مربوطه اعلام کنید و تا زمان حل اون ها پیگیرموضوع باشید...
چند پیشنهاد به مسئولین شهر:
1- اقا بیاید با این سگ ها یه جلسه ای بزارید و حرف بزنید خشونت هم در کار نباشه که احتیاج به شورای تامین باشه.
خلاصه اینا که تا این وقت شب بیدار هستن و توی خیابون و کوچه چرخ میزنند امنیت شهر رو هم بدین دستشون امتحانش که ضرر نداره. صبح که امنیت شهر رو هواست حداقل یکی شب حواسش به شهر باشه.
فکر کنم تست هم شده اخه دم فرمانداری یه 10 تایی سگ دیدم که دور میزنه از تجربیاتشون میتونید استفاده کنید.
2- به هر شهروندی یه قلک بدید، البته قلکه بزرگ باشه که زود پر نشه و بعد قانون بزارید که هر شهروندی فحش داد باید یه 2000 ریالی بندازه تو این قلک و هر وقت پر شد بیاره بده خدایی خیلی هم نیست.
به جان خودم عرض یه نصف روز نشده این قلک ها پر میشه و دیگه تا اخر عمر دچار کمبود بودجه نمیشید.
3- استفاده از چاله چوله های شهر حتما میگید چطوری خوب این طوری:
از تعمیرگاه های شهر به ازای هر ماشینی که میاد و جلو بندیشو درست میکنه پورسانت بگیرید
یا میتونید قدیمی ترین چاله شهر رو انتخاب و به عنوان آثار باستانی اعلام کنید و برای دیدنش از مردم پول بگیرید
یا تعداد چاله های شهر رو در رکورد های گینس ثبت کنید پول میدن به خاطر این کار به جون خودم
یا چاله ها رو بیشتر کنید و اینجوری دست شکسته و پا شکسته هم اضافه میشه میتونید از ارتوپد ها هم پول بگیرید من خودم با ماشین افتادم تو یدونه از این چاله ها تا دو روز گردن درد داشتم.
4- از شهرداری به عنوان قهوه خونه استفاده کنید این جوری ارزش افزوده هم ایجاد میشه
پول تو این کاره به جون خودم دیگه تو زمین نیست.
یه سری پیشنهاد دیگه هم میمونه که اینا رو عملی کردید اون ها رو هم میگیم.
عشق یعنی یک خمینی سادگی